أین الطالب بدَمِ المقتول بکربلا؟؟ کجاست خونخواه کشته شده ی کربلا؟...
الی مَتی أحارُ فیکَ یا مولای؟ تا کی سرگردان تو باشم ای مولای من؟؟...
مَتی ترانا و نُراک؟ کی تو ما را و ما تو را میبینیم؟؟....
کی میرسد که ندای « یا أهلَ العالَم ... أنا المهدی » در جهان طنین انداز شود؟؟؟
کجا میرویم؟
چرا به زمین و آسمان بد میگوییم؟
چرا از روزگار گله می کنیم؟ چرا تحمل خودمان را نداریم؟
چرا غصه ها به جانمان چنگ انداخته؟ چرا از یکدیگر خسته ایم؟
چرا انتظار بهار را نمی کشیم؟
چرا دلهایمان را به «یَرِثُها عٍبادیَ الصّالحون» خوش نمی کنیم؟
چرا منتظر «السّاعة» که «قریب» است نیستیم؟
چرا برای «یَومُ الخُروج» روز شماری نمی کنیم؟
منتظران!!!
ما تنها نیستیم
چرا نوید «بَقیةَ الله خَیرٌ لَکُم» را به یکدیگر نمی دهیم؟
به خدا قسم زمین مرده نمی ماند
به خدا قسم «جاء الحَقْ» آمدنیست
«زَهَقَ الباطل» شدنیست
و وای به حال ما اگر
از مفلحون «حزبُ لله» نباشیم.....
قسم به صبح ظهور.....به آرزو .......به خیال
که باز بر سر دلدادگیت هم عهدیم
قسم به عشق کزین راه بر نمیگردیم......
خدایا...