پر باز
این روزها مانده ام
میان به خاک زدن
به خاکی زدن
- - - - - - - - - - - - -
پرنده ِ دلم این روزها
همچو پروانه گرد ِ خود
گرد ِ قفس میچرخد
گوش فرا ده
می رسد آهنگ ِ تلخ ِ چنگ به گوش
با من آ
باز کنیم قفسش را
پرنده مردنیست
تاب ِ ماندن ندارد
بال ِ پرواز ندارد
دل ِ رفتن ندارد
اما
کورسوی امیدی به رهایی دارد
این روزها گاهی
خنده ای بر لب دارد
خنده ی آزادی
پ.ن :
می گویند یک روز خوب می آید
می گوید روز خوب آوردنیست
روزها می آیند و می روند
سهم من ازین روزها و خوبی ها
کاش لبخند نگاهی باشد...
+ نوشته شده در چهارم شهریور ۱۳۹۲ ساعت توسط وفا و رها
|
خدایا...