امروز متوجه شدم پدر یکی از دوستای عزیزم این دنیای خاکی ما رو وداع گفته...

سخت ناراحت شدم...

شخصی که با رفتنش یه وجود خیلی پر ارزش و مفید رو از این دنیا گرفت

یه نویسنده ی توانا.. یه مورخ...کسی که عمر خودشو صرف مذهب شیعه کرد

براستی که جاشون تا ابد خالیه...

گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر
هست ناگه نیست گردد از نظر

باورم شد این من ناباورم
روی دوش خویش او را میبرم

می برم او را که آورده مرا
پاس ایامی که پرورده مرا

می برم در خاک مدفونش کنم
از حساب خویش بیرونش کنم

راست می گویم جز این منظور نیست
چشم شاعر از حواشی دور نیست

مثل من ده ها تن دیگر به راه
جامه هاشان مثل دلهاشان سیاه

هر یکی هم صحیتی پیدا کند
صحبت از هر جا به جز اینجا کند

گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر
خوش به حالت خوش به حالت ای پدر

پ ن : با قرائت یک فاتحه روح اون مرحوم رو شاد کنین ...