╰☆╮زنـدگی آبیــسـت با طعـم خـــــدا╰☆╮

اون آقایی که شبا رد می شد از کوچه ی ما کیسه بدوش کو؟؟

اون آقای خرقه پوش کو؟؟

کجاس اون آقا که پینه های دستاش مرهم دلای ما بود

نفس سبز نگاهش همیشه حلال مشکلای ما بود

می شه یک باره دیگه سر بزنه به خونه ی ما

بگیره نشونی از غربت بی نشونه ی ما

موهای آقا سفیده...جوونا کیسه رو از آقا بگیرین

قامت آقا خمیده... جوونا... کیسه رو از آقا بگیرین

جوونا آقا بشین زنده کنین رسم جوونمردی رو امشب

یتیما منتظرن زنده کنین رسم شب گردی رو امشب

یتیما پشت درای خونشون منتظر آقا نشستن

گوش بزنگ تق تق یه جفت صدای پا نشستن

تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علیه

قافیه ی تنگ دلم از دل تنگ علیه

تو کوچه های غربتم نشونی از مولا میدم

اهل محل سلاممو جواب سر بالا میدن

به من میگن علی کیه؟؟ علی امام عاشقاس

به من میگن علی چیه؟؟ داغ دل شقایقاس

توی نجف یه خونه بود که دیواراش کاگلی بود

اسم صاحب اون خونه مولای مردا علی بود

نصف شبا بلند میشد..یه کیسه داشت که ور میداشت خرما و نون و خوردنی هر چی که داشت تو اون میذاشت

راهی کوچه ها میشد..تا یتیمارو سیر کنه..تا سفره ی خالیشونو بر از نون و پنیر کنه

بعد علی کی میتونه محرم راز من بشه درد دلم رو گوش کنه تا چاره ساز من بشه

چشماتو وا کن آقا جون.... بالهای خستمو ببین

منو نگا کن آقا جون..... دل شکستمو ببین....